Because Love is Difficult - Rainer Maria Rilke

* To love is good, too, because love is difficult. For one human being to love another: that is perhaps the most difficult of all our tasks, the ultimate, the last test and proof, the work for which all other work is but preparation. For this reason young people, who are beginners in everything, cannot yet know love: they have to learn it. With their whole being, with all their forces, gathered close about their lonely, timid, upward-beating heart, they must learn to love. But learning-time is always a long, secluded time, and so loving, for a long while ahead and far on into life, is—solitude, intensified and deepened loneness for him who loves.

* …Not afraid that afterward summer may not come. It does come. But it comes only to those who are patient, who are there as if eternity lay before them, so unconcernedly silent and vast. I learn it every day of my life, learn it with pain I am grateful for: patience is everything!

* Joy is inexpressibly more than happiness. Happiness befalls people, happiness is fate, while people cause joy to bloom inside themselves. Joy is plainly a good season for the heart; joy is the ultimate achievement of which human beings are capable.,

* It always harder to begin, and the fear of beginning is small beside the happiness of being a beginner, which I hold to be the greatest.

* In the happiness the person becomes ungrateful.

* Our  disorders have ever been a part of our riches, and where we are horrified at their violence, we are really frightened only at unsuspected possibilities and tensions of our strength—, and the chaos, if we win but a little distance from it, promptly arouses in us the presentiment of new orders and, as soon as our courage willingly participates even to the slightest extent in such presentiments, also the curiosity and the desire to achieve that still unforeseeable future ordering!

* Longing is the best schoolbook.

In the old days, people knew (or perhaps had an intuition) that they bore their death within them like the core within a fruit. Children had a small one within and adults a large one. Women bore theirs in the womb and men theirs in their breast. It was something people quite simply had, and the possession conferred a peculiar dignity, and a tranquil pride.

* Where something becomes extremely difficult and unbearable, there we also stand already quite near its transformation.

* It is a feature the deeply love which make eyes of a person open and make him act justly.

* All the efforts we spent turn back to us as more matured and changed.

* Perhaps creating something is nothing but an act of profound remembrance.

* I have often wondered whether especially those days when we are forced to remain idle are not precisely the days spend in the most profound activity. Whether our actions themselves, even if they do not take place until later, are nothing more than the last reverberations of a vast movement that occurs within us during idle days.

* In any case, it is very important to be idle with confidence, with devotion, possibly even with joy.

* We need, in love, to practice only this: letting each other go. For holding on comes easily; we do not need to learn it.

* The road is something more than the aim which was wanted to be arrived.

* Is there a beautiful thing like begin? Just as that first command of “Be” every word of “Be” is sacred.

* It seems to me that our feelings are the strained curtains in front of our acts.

* If you are patient in one moment of anger, you will escape a hundred days of sorrow.

* There is only one journey. Going inside yourself.

* There is no worse prison than the fear of hurting someone who loves.

* Art is only a road not a goal.

* Sevmek iyidir, çünkü zordur sevgi. İnsan olarak bir başkasını sevmemiz, belki de yükümlü kılındığımız en çetin, en ağır bir görev, en büyük sınanma ve sınav, bütün ötekilerin yalnızca hazırlık oluşturduğu bir çalışmadır. Bunun içindir ki gençler, her bakımdan bu toy kişiler sevginin altından kalkacak durumda değildir, henüz öğrenmeleri gerekir sevgiyi, bütün varlıkları, bütün güçleriyle her çarpmada kabaran yalnız ve ürkek kalpleri üzerine odaklanıp sevgiyi ilkin öğrenmeleri gerekir. Ama öğrenim dönemi kendi içinde kapalı, uzun bir zamanı kapsar. Dolayısıyla, sevmek uzun bir zaman parçasını kucaklayan, yaşam süresinin hayli ilerisine kadar uzanan bir yalnızlıktır insan için, tek başınalıktır yoğun ve derin.

* …Nasıl olsa çıkıp gelecektir yaz, ama önlerinde sonsuz bir zaman varmış gibi hiç tasa etmeksizin bir sessizlik ve iç genişliğiyle bekleyenler için gelecektir. Her geçen gün yeniden öğreniyorum bunu, acıların eşliğinde öğreniyorum, kendilerine şükran borçlu olduğum acıların eşliğinde sabrın her şey demek olduğunu.

* Neşe, mutluluktan dile gelmeyecek ölçüde daha çok bir şeydir; mutluluk dışarıdan gelip konar insanın başına, mutluluk yazgıdır. Neşe kalplerde yaşanan güzel bir mevsimdir tümüyle; insanın elindeki en büyük güçtür.

* Yeniden başlamalar giderek zorlaşıyor. Ancak, yeni başlayan biri olmanın bence alabildiğine büyük mutluluğu yanında başlamanın korkusu küçük kalır.

* Mutlulukta nankör olur insan.

* İçimizdeki karmaşalar öteden beri zenginliklerimizin bir bölümünü oluşturmuştur. Bu çalkantıların kaba gücünden dehşete kapıldık mı, kendi gücümüzün sezilmedik olanaklarından ve dinamizminden korkmuş oluruz yalnızca; kendilerinden biraz uzaklaşalım yeter ki, söz konusu karmaşalar hemen içimizde yeni düzenlerin kurulmakta olduğu sezgisini uyandıracaktır. Yeter ki bu sezgiyi birazcık benimsemeyi göze alabilelim, gelecekteki önceden kestirilemeyen düzeni kurup çatmaya yönelik bir ilgi ve heves içimizde uyanmakta gecikmeyecektir.

* Özlem en iyi ders kitabıdır.

* Eskiden insan biliyordu ölümü bir meyvenin çekirdeği barındırdığı gibi içinde taşıdığını. Çocukların içinde küçük, yetişkinlerin içinde büyük bir ölüm vardı. Kadınlar ölümü kucaklarında, erkeklerse göğüslerinde taşırlardı.Buna sahiptiler ve bu da garip bir ağırbaşlılık ve az biraz gurur vericiydi.

* Bir şeyin aşırı zor ve dayanılmaz olduğu yerde değişim de çok yakındadır.

* Derinliğine sevginin özelliğidir, gözlerini açar insanın, onu adaletle davranan biri yapar.

* Harcadığımız bütün çaba, daha bir olgunlaşmış ve değişmiş olarak dönüp gelir bize.

* Belki de sanatsal yaratıcılık, derinliğine bir anımsamadan başka bir şey değildir.

* …Sık sık sorduğum oldu kendime: Acaba özelikle aylak aylak geçirmek zorunda kaldığımız günler, alabildiğine yoğun bir etkinlik içinde bulunduğumuz günler değil midir? Acaba aylaklık sonrasını izleyen çalışmalarımız, eli boş oturduğumuz günlerde içimizde gerçekleşen o büyük devinimin en son yankılanışı değil midir?

Kesin olan bir şey varsa, bir güven duygusuyla sürdürülecek, kendimizi teslimiyetle, hatta sevinçle eline bırakacağımız bir aylaklığın önemi hayli büyüktür.

* Sevenlerin yapacağı tek şey vardır: Birbirinin özgürlüğüne dokunmamak. Oysa birbirini tutup bırakmamak kolay gelir sevenlere, önceden öğrenilmesi de gerekmez.

* Yol varılmak istenen hedeften daha fazla bir şeydir.

* Başlamak kadar güzel bir şey var mıdır? O ilk "Ol" buyruğu gibi her "Ol" sözcüğü kutsaldır.

* Duygularımız bana eylemlerimizin önüne gerilmiş perdeler gibi görünüyor.

* Eğer bir anlık öfkene hakim olursan, yüz günlük kederden kurtulmuş olursun.

* Yegane yolculuk kişinin kendi iç dünyasına yaptığı yolculuktur.

* Seven birini incitmek korkusundan daha kötü bir cezaevi yoktur.

* Sanat sadece bir yoldur, amaç değil.