I had considered my field of action to be under the sky
I had considered the game of
water and clay to be my world
From your
unveiledness, the enchantment of the glances broke
One blue-colored cloak, I had
considered to be the sky
The caravan,
having become tired, remained in the twists and turns of the atmosphere
I had considered the sun and
moon and Jupiter to be rein-fellows
One leap of
passion traversed/settled the whole story
I had considered this earth and
sky to be limitless
The
veiledness-maintainings of ardor went and told the secret of love
That too was a cry of pain,
which I had thought was the restraining of a cry of pain
It was the
pain-filled cry of some wearied traveler
Which I had
considered to be the call of the departure of the caravan
From Gabriel's Wings (1935)
From Gabriel's Wings (1935)
Kendi seyir
alanımı göğün altında sanmıştım ben
Toprak ve su oyununu kendi
dünyam sanmıştım
Kırdı bakış
tılsımını senin hicap yoksunluğun
Masmavi bir örtüyü gökyüzü
sanmıştım ben
Kervan
fezanın dolanbaçlı yollarında kaldı yorulup
Güneş, ay ve müşteri yıldızını
yoldaşlarım sanmıştım ben
Aşkın sırf
bir sıçrayışı aştı bütün manileri
Bu yer ile gökyüzünün sonu yok
sanmıştım ben
Aşkın gizli
tuttukları muhabbet sırrını açtı
Böylesine bir çığlığın çığlığı
bastırdığını sanmıştım ben
Yorgun düşen
bir yolcunun dertle yüklü sesini
Kervanın göç
ederkenki o sesi sanmıştım ben
Çeviri:Halil Toker
Cebrail'in Kanatları kitabından (1935)
Cebrail'in Kanatları kitabından (1935)
No comments:
Post a Comment